ခိုင္မာေသာ စိတ္ကူး အိပ္မက္မ်ားျဖစ္ ဘ၀ကို အႏိုင္ယူပါ

လူတိုင္းမွာ သူတို့ရဲ့ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကို တကယ္တမ္း ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ဖုိ့ဆိုတာ သိပ္ေတာ့ မခက္ခဲလွပါဘူး။ အဓိကက ကိုယ္ဘာလုပ္ဖို့ စိတ္အားထက္သန္ေနတယ္ဆိုတာ သိဖုိ့ပါပဲ။ ကိုုယ့္ရဲ့ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုုပ္ေဆာင္ နုိင္မယ့္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ေတြ ရွိပါတယ္။

ဒါေတြကေတာ့ ကိုယ္ရဲ့ စိတ္ကူးေတြကို အႀကြင္းမဲ့ ယံုႀကည္ေနဖုို့၊ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သန္းနဲ့ စိတ္အား ထက္သန္မူေတြကို တြန္းအားျဖစ္ေစတဲ့ အရာ ေတြ ရွိဖိုု့နဲ့ အလုုပ္ကို အပတ္တကုပ္ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုို့လုိပါတယ္။

နည္းလမ္း (၁)

ကို္ယ္ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲဆိုတာ သိဖုိ့

ပထမ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ဆက္စပ္ စဥ္းစားႀကည့္ပါ။ ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ၊ ဘာပိုင္ဆိုင္ ခ်င္တာလဲ၊ ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ စတဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြကို ကိုယ္ကိုယ့္ကို ျပန္ေမး ႀကည့္လုိက္ပါ။ ဒါဆို ကိုယ္အျဖစ္ခ်င္ဆံုး အရာဟာ ဘာလဲ ဆိုတာ အေျဖထြက္လာမွာပါ။ ဒီလုိ လုပ္ရတာ တကယ္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ့ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြဟာ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ မေရမရာျဖစ္ေနတတ္တာေႀကာင့္ပါ။

တခ်ိဳ့က ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာသာ ရွိတာ ဒါနဲ့ ပတ္သက္လုိ့ သူတို့ရဲ့ အေသးစိတ္ စိတ္ကူး အိုင္ဒီယာကို ေမးႀကည့္လုိက္ရင္ မသဲမကြဲ မေရမရာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါက သူတို့ရဲ့စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြကို ေသခ်ာ နားမလည္ ေသးဘူးဆိုတာ ျပေနပါတယ္။

ဒါမ်ိဴးေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ကိုယ့္ရဲ့ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကူးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာႀကည့္လုိက္ပါ။ လုပ္ေနတဲ့ႀကားထဲက ကိုယ့္စိတ္ကူး ဘာဆိုတာတိတိက်က် မသိေသးရင္ စိတ္မပူလုိက္ပါနဲ့ဦး။

ေအာက္က ေမးခြန္းေတြကို ေသခ်ာ စဥ္းစားျပီးေျဖႀကည့္လုိုက္ပါ။

· ကိုယ္ရ့ဲ စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြက ဘာေတြ ျဖစ္မလဲ။

· ကိုယ့္ရဲ့ ဘ၀ ကိုလႊမ္း မိုးထားတဲ့အရာေတြက ဘာေတြလဲ။

· ကိုယ့္ရဲ့ ဘ၀မွာ အယံုႀကည္ဆံုး အရာက ဘာျဖစ္မလဲ။

· ဘယ္အရာေတြက ကိုယ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္မူ ေပးႏုိင္လဲ။

· ကို္ယ္ဟာ ဘယ္လုိ လူစားမ်ဳိးလဲ

· တစ္ေန့တာ အခ်ိန္ေတြကို ဘယ္လုိ ကုန္ဆံုးေလ့ ရွိလဲ။

· ဘယ္ေနရာမ်ိဳးမွာ ေနထိုင္ရတာ အႏွစ္သက္ဆံုးလဲ။

· ကိုယ့္ရဲ့ ေဘးနားမွာ ဘယ္သူေတြကို ရွိေနေစခ်င္လဲ။

စတဲ့ေမးခြန္းေတြကို ေသခ်ာ ေျဖႀကည့္လုိက္ပါ။

ေသခ်ာ စဥ္းစားျပီးမွေျဖပါ…..

ဒါျပင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကို နားလည္ဖို့ အားေပးဖို့၊ ထိန္းေက်ာင္းတတ္ဖုိ့ေတာ့ လုိတယ္ေနာ္။ ကိုယ့္စိတ္ကူးေတြအေကာင္အထည္ ေဖာ္လာႏုိင္ျပီဆုိရင္လည္း ဒါကို တည့္တံေအာင္ လုပ္ေဆာင္ သြားဖုိ့နဲ့ အခ်ိန္ကို တန္းဖို့ရွိစြာ အသံုးခ်တတ္ဖို့ကို နားလည္လာပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ္ဟာ လက္၀တ္ရတနာ ဒီဇိုင္နာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ေတာ့ ရတနာ ပံုစံ အမ်ိဳး မ်ိဳး လုပ္တတ္ေအာင္ သင္ယူထားပါ။

အဲဒါမွ မဟုတ္ ကဗ်ာ ဆရာ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကဗ်ာ ေတာထဲမွာ ေမ်ာေနရမွာပဲေလ။ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာကို ဘယ္္တိုက္ကေန ထုတ္ခ်င္တယ္၊ ပထမဆံုး စာအုပ္အဖံုးကို ဘယ္လုိ လူစိတ္၀င္စားေအာင္ လုပ္လုိုက္မယ္ ၊ ကိုယ္ရဲ့စာအုပ္ေပၚမွာ လက္မွတ္ထိုးေပးေနတ့ဲ စတာေတြ အထိ ေတြးျပီးအစီအစဥ္ ဆြဲခ်လုိက္ပါ။

ကုိယ္ဟာ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြကို စိတ္၀င္စားလုပ္ေဆာင္ခ်င္တယ္အမွန္တကယ္လုိအပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြမွာ စိတ္ႏွစ္ျမွပ္ျပီး လုပ္ႀကည့္လုုိက္ပါ။ ကိုယ္ဘာလုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ရင္းနဲ့ေပါ့။

နည္းလမ္း (၂)

ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကူး အတြက္ အစီအစဥ္ဆြဲပါ

တျဖည္းျဖည္း ရင့္က်က္လာတာနဲ့ အမွ် စိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြဟာလည္း ေျပာင္းလဲ သြားတတ္ပါတယ္။ အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ေသးသေရြ့ေတာ့ ထပ္ကာ တလဲလဲ ျပန္ဆြဲေနရဦးမွာေပါ့။

ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ကူး အိပ္မက္ကို ခရီး တစ္ခု သြားသလုိသေဘာထားျပီး ေန့၊ လ၊ ႏွစ္ ဒါမွ မဟုတ္ တစ္ဘ၀လံုးစာ အတြက္ အစီအစဥ္ ဆြဲထားလုိက္ပါ။

ဒီအစီအစဥ္ကို အျမဲ မွတ္မိေနေအာင္ လည္း ခဏခဏ ဖတ္ေနပါ။ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ကူး အိပ္မက္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ဖို့ ဆြဲထားတဲ့ အစီအစဥ္ကို ႏွလံုးသားမွာ စြဲေနေအာင္ အျပန္ျပန္ အလွန္အလွန္ ခ်ေရးႀကည့္လုိက္ပါ။

နည္းလမ္း (၃)

အစီအစဥ္ထဲက အတုိင္း တစ္ဆင့္ျပီး တစ္ဆင့္ စ လုုပ္ႀကည့္ပါ

ကိုယ္တကယ္ႀကံဳေတြ့ရမယ့္ အခက္အခဲကို ေတြးျပီး ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းဖုိ့ နည္းလမး္ ေတြကို ႀကိဳတင္စဥ္းစားထားပါ။

တကယ္လုိ့ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခု ေရာင္းခ်ဖို့ စဥ္းစားထားရင္ အဲဒီ ပစၥည္းအေႀကာင္ ခေရေစ့တြင္းက် သိေအာင္ ေလ့လာ ထားပါ။ ျပိဳင္စံ မမီတဲ့ ကိုယ္ပုိင္ ဒီဇိုင္းရွိေအာင္လုို့ ကြ်မ္းက်င္သူေတြကိုတုိင္ပင္ပါ။ လက္လီ၊ လက္ကား ေရာင္းႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားပါ။

ပထမ ေျခလွမ္းစ ခ်ႏိုင္ဖုိ့ အတြက္ သက္ဆုိင္တဲ့ တျခား စီးပြားေရး ေတြကို ေလ့လာထားဖို့ လုိအပ္ပါတယ္။

ကိုယ့္လုပ္မယ့္ အလုပ္နဲ့ ပတ္သက္ျပီး နာလည္း တတ္ကြ်မ္းဖို့ လုိေသးတယ္ဆိုရင္ သင္တန္းတက္၊ စာအုုပ္ေတြငွားဖတ္၊ နားလည္တတ္ကြ်မ္း သူေတြဆီမွာလည္း နည္းယူပါ။ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ကူးေတြ ဘယ္ေလာက္ အထိ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္ဆိုတာလည္း သိဖို့လိုတယ္ေနာ္။

ဒီေနရာမွာ ေရွးခတ္စကားပံု တစ္ခုကို သြားသတိရမိပါတယ္။ ျပင္ဆင္ႀက္ိဳးပမ္း ေနခ်ိန္အတြင္းမွာလည္း ဒီစကားပံုအတိုင္း သတိေပးေနရပါမယ္။

မက်ရူံးေအာင္ ျပင္ဆင္ေနတာလား၊ ရုံးနိမ့္ဖုို့ ျပင္ဆင္မိလွ်က္သား ျဖစ္ေနတာလား ဆိုတာပါပဲ။အဲဒီ အတြက္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵတစ္ခုတည္းနဲ့ ဆင္ကန္းေတာတုို့ ဇြတ္တုိးေနလုိ့ မရပါဘူး။ ေသခ်ာ စဥ္းစားျပီး ရုံးနိမ့္ ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန မရွိေအာင္ စီစဥ္ထားဖုိ့လုိပါတယ္။

နည္းလမ္း (၄)

ကိုယ့္စိတ္ကူးဟာ စာရြက္ထဲတင္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ လက္ေတြ့လုုပ္ႀကည့္လုိက္ပါ

· လုပ္ေဆာင္တာ ႀကာလာတာ နဲ့ အမွ် အသိအျမင္ အသစ္ေတြ၊ ဗဟုသုတ ေတြ တုိးပြားလာမွာပါ၊ လုိအပ္တဲ့အခါဆရာေတြဆီသြားျပီး အႀကံညဏ္ေတာင္း ယူဖုိ့လည္း မေမ့နဲ့ေနာ္။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကိုယ့္စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ဆက္လုုပ္သြားရမွာပဲေလ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ့ အလုုပ္အေႀကာင္း နားလည္ျပီး ရင့္က်က္လာပါလိမ့္မယ္တစ္ခါတေလ က်ေတာ့ လည္း လူေတြဟာ အမွားေတြကိုလုပ္လာမိျပီးထင္ျပီး သူတို့ရဲ့ဦးတည္ရာကို ေျပာင္းလဲ ပစ္တတ္ပါတယ္။တစ္ခု အႀကံေပးခ်င္တာက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို ေန့တုိင္း လုုပ္ႏိုင္ရဲ့လား၊ အခ်ိန္ကို ေသခ်ာ ခြဲေ၀ တတ္ဖို့ေတာ့ လိုတာေပါ့။ ဒါဆိုရင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ နဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ကုန္ဆံုး ရမွာပါပဲ။

· ကိုယ့္ရဲ့ အိပ္မက္ေတြက ကိုယ္တစ္ခါ မွ မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာေတြဆီကိုေတာင္ ေခၚေဆာင္ သြားႏုိင္ပါတယ္။ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္ မွာ ေတြ့ႀကံဳ ့ခဲရတဲ့ လူေတြဆီကလည္း စိတ္ကူး ေကာင္းေကာင္းေလး ေတြရတတ္ပါတယ္။ဒီစိတ္ကူး အိပ္မက္ရွည္ႀကီး ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ဖုိ့ ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္း ေနရမယ့္ အခ်က္ေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။

· ဒီအလုပ္ကို ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ လုပ္ႏိုင္တာကို မေမ့ပါနဲ့။ဘယ္သူမွ ကုိယ့္စိတ္ကူးကို ကိုယ္စားမလုုပ္ေပးႏုိင္ပါဘူး။ ကိုယ္ကိုယ့္ကို ျပန္ေမးႀကည့္လိုက္ပါဦး။ ကိုယ္မက္တဲ့ အိပ္မက္မ်ာ ကိုယ္က ဟီးရုိး မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူ ျဖစ္ႏုိင္ဦးမွာလဲ။

· ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနတတ္ဖုို့ လည္းလိုတယ္ေနာ္။ ဟာသဓာတ္ခံရွိသူ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီး အခ်ိန္တိုင္း ျပံဳးေနႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ။

· အေကာင္ျမင္သမား ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

· မိတ္ေဆြသစ္ေတြ တုိးပြားေအာင္ ေနပါ။ ကိုယ့္ကို ေထာက္ပံ့ အားေပးကူညီေနသူေတြနဲ့ ဆက္ဆံေေရးခုိုင္ျမဲပါေစ။ ဒါမွ ကိုယ့္ရဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ျမင္မွာေလ။

· ႀကံဳေတြ့လာရမယ့္ စိန္ေခၚမူေတြကိုရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းႀကည့္လိုက္ပါ။ဒါေတြက ဘ၀မွာ ႀကံဳေတြ့ေနရမွာပဲေလ။

ဒါျပီးရင္ေတာ့ ဒီမွာ စိတ္ကူးအိပ္မက္ခရီးကို စတင္ထြက္ခြာဖုိ့ မွတ္ထားရမယ့္ အခ်က္ကိုးခ်က္ကို ႀကည့္ပါဦး

၁။ ဒီခရီးမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ။ ကိုယ္ပိုင္စတုိင္၊ ကိုယ္နည္း ကိုယ့္ဟန္နဲ့ ကမၻာက လက္ခံေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္ပါ။ ကိုယ့္ရဲ့ နာမည္မွတ္ေက်ာက္တင္သြားေအာင္ နည္းလမ္း သစ္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္လိုက္ပါ။

၂။ ယံုႀကည္မူူက အဓိက၊ ေႀကာက္ရြံ့မူေတြကို ဖယ္ရွားျပီး အရည္အခ်င္း၊ အိုင္ဒီယာ ေကာင္းေကာင္း ေတြ ပြင့္လန္း လာပါေစ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုႀကည္တယ္ဆုိရင္ စိတ္ကူးအိပ္မက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္မွာပါ။

၃၊ စိတ္ခံစားမူ ျပင္းထန္ဖုိ့ကလည္း အေရးႀကီးဆံုးပါပဲ။ ဘယ္ေနရာမွာ မဆို ႏွလံုးသားနဲ့ ခံစားပါ။ ကိုယ့္ရဲ့ လုုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ ဘ၀နဲ့ အဓိပၸယ္၊ႀကံဳဆံုခဲ့ရတာေတြနဲ့ ကိုယ္ရဲ့ ေအာင္ပြဲေတြကိုေပါ့။

၄။ အဖြဲ့အစည္း၊ အေပါင္းအသင္း ေတြနဲ့အတူတကြ လုုပ္ေဆာင္ပါ။ သူတုိ့ဆီက အႀကံညဏ္၊ ခင္မင္မူ၊ တန္ဖိုးေတြက ကိုယ့္ကို အေထာက္အကူေပးမွာပါ။

၅။ ဒီေန့ပဲ စလုပ္ႀကည့္လုိက္ပါ။ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏို္င္ဖုို့က ေန့တုိင္း အခြင့္အေရးက ရွိေနမွာပါ။ ဒီလုိုပဲ အသစ္သစ္ေတြ သင္ယူေလ့လာဖုိ့နဲ့ ေနရာသစ္ေတြလည္း ေရာက္ဖုိ့ အခြင့္အေရး ကိုယ္စီ ရွိႀကပါတယ္။

၆။ အားလံုးကို သိေအာင္ ေလ့လာထားပါ။ အလုုပ္သြားတဲ့အခါ ပံုမွန္သြားေနက်လမ္းမဟုတ္ဘဲ တျခား လမ္းက သြားႀကည့္ပါ။အစားအစာ သစ္ေတြကို လည္း ျမည္းစမ္းႀကည့္လိုုက္ပါ။

၇။ အျပံဳးပန္းေတြ ဆင္ျမန္းထားပါ။ ရယ္ေမာ ေမာေနသူဟာ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြနဲ့ ျပည့္ႏွက္ေနတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ရဲ့အခန္း ၊ အလုုပ္ခန္းကို ေနေရာင္၀င္ေအာင္ လုုပ္ထားပါ။ လွပတဲ့ အျပံဳးေလးေတြ ျပံဳးေပးဖုိ့လည္း မေမ့နဲ့ ေနာ္။

၈။ ဒီေန့ဟာ ေနာက္ဆံုးေန့လို့ေတြးပါ။ ေနရတဲ့အခ်ိန္ေလးကို တန္းဖိုးထားပါ။ညတိုင္း ေနာက္က်မွ အိပ္ျပီး မနက္ကို ခပ္ေစာေစားေလထေပးပါ။ ေနထြက္တာကိုလည္း ေစာင့္ႀကည့္လုိက္ပါ။ ကိုယ္ပတ္၀န္းက်င္က အလွအပ တရားေတြကိုလည္း ခံစားတတ္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ။

၉။ စိတ္ကူးေတြ ျဖစ္လာေအာင္လုုပ္ပါ။ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးႀကီးမားမားထား၊ ရည္ရြယ္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို က်င့္ေပးပါ။ ကိုယ့္စိတ္ကူး အိပ္မက္ခရီးမွာ ကိုယ္က ခရီးသည္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္လံုးကို ဦးစီးဦးေဆာင္ ျပဳသြားရမယ့္သူေလ။ကိုယ္က အုုပ္ခ်ဳုပ္သူူဆိုရင္ေတာ့ ေကြ့ပတ္ျပီး သြားရမယ့္ ေနရာေတြ၊ လမ္းေပ်ာက္သြားရင္၊ ဦးတည္ခ်က္ ေျပာင္းလဲသြားရင္ စတဲ့ အခ်က္ေတြကို စီမံ ခန့္ခြဲႏုိင္ရမွာေနာ္။ အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ ကိုယ္ဟာ ဘယ္လို အခက္အခဲ နဲပဲ ႀကံဳရႀကံဳရ ဒီခရီးကို ဆက္သြားေနဖုိ့ပါပဲ။

ကိုးကား။ ။ Now Magazine (Khin yee mon thant)

ဒီလိုမ်ိဳး စာေတြ တင္ေနလုိ့ ဆရာႀကီးလုပ္တယ္လုိ့ မထင္လုိက္နဲ့ေနာ္..က်ေနာ္ ဟာ သာမန္ အလုပ္ႀကမ္း သမား တေယာက္သာ ရွိပါေသးတယ္..ဘ၀ ကို တုိးတက္ျခင္းလုိ ့ ကိုယ့္လို လူမ်ားကို အားတက္ေစရန္ တင္ေပးျခင္းတာျဖစ္ပါတယ္…

ငယ္စဥ္က ၀ လံုးေရးတာကို မေႀကခဲ့လုိ အခုမွ ၀ လံုးကို ၀ုိင္းေအာင္ ႀကိဳးစားေရးေနဆဲလူ တေယာက္ပါ….

ထာ၀ရ ကင္းလႊႊတ္ပါေစ

ေအးျမတဲ့ ေဆာင္း တညမွာ

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း တခုနဲ့ ငါ ႏိုးထ လာတယ္….

ဘာျဖစ္မွန္း ကိုယ္သူကို မသိေအာင္

ေပ်ာ္ေနမိတယ္…

အင္း…

မုန္းတိုင္း မလာခင္ ေလေျပလုိ့

ေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္..

ငါရဲ့ စိတ္ေတြ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနတာ

လဲမိူ့ တခုလုိ့ပဲ….

တမနက္ခင္းလုံုး ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ့ အတူ

ငါ လြင့္ေမ်ာေနတယ္…..

ေန့လည္ခင္း မွာ ဖုန္း တခ်က္ျမည္တယ္….

အဲဒီ ဖုန္းသံမွာ မုန္းတိုင္ တခု ပါလာတယ္

ငါ ဘာလုပ္ရမယ္မွန္း မသိဘူး….

ငါ ရဲ့ ကမၻာႀကီး တျခမ္း ပဲ့သြားတယ္…

ရင္ထဲမွာ ဗလာနတၳိ …..

ငါ့ ဦးေႏွာက္ေတြ ထူပူသြားတယ္

ကံႀကမၼာရယ္…ဘာေႀကာင့္ ငါကိုမွ ရက္စက္တာလဲလုိ့

ငါေအာ္ ေမးလုိက္ျခင္းတယ္…

ကံေကာင္း ျခင္းကို ငါကုိယ္တုိင္ ဖန္တီးသလို

ကံ ဆိုးျခင္းကိုလည္း ငါ လက္နဲ ထုဆစ္ရတာပဲ…

ငါ ဟာ ကုိယ္ဘာသာ ကံဆိုးျခင္းေတြနဲ

ထုဆစ္ေနတဲ့..

နတ္ဆိုး ဘ၀ ကေန

ဒီ ဘ၀ မွာ ထာ၀ရ ကင္းလြတ္ပါေစလုိ

ဆုေတာင္းပါတယ္…

အရာရာမွာ အေရးႀကီးတာ သေဘာထားပါ

ဂ်ယ္ရီ သည္ လူခ်စ္လူခင္မ်ားေသာ လူငယ္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူသည္ အျမဲ စိ္တ္ေကာင္းေမြးတတ္ျပီး အျပဳသေဘာေဆာင္ ျမင္တတ္ပါသည္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေနျပီး ေနေကာင္းလားလုိ့ေမးရင္ ဂ်ယ္ရီက “ကြ်န္ေတာ္ထက္ေကာင္းသူေတာင္ ကြ်န္ေတာ့ေလာက္ မေကာင္းပါဘူး” ဟု အရႊန္းေဖာက္၍ ျပန္ေျဖတတ္ပါသည္။

သူသည္ ထူးျခားေသာ မန္ေနဂ်ာ တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာဆိုရင္ ဂ်ယ္ရီလာတုိင္း ဧည့္ႀကိဳေတြက ဂ်ယ္ရီ ေနာက္သို့ တေကာက္ေကာက္ လုိက္တတ္ႀကပါသည္။ ဂ်ယ္ရီေနာက္သို့ ဧည့္ႀကိဳ ထိုသို့လိုက္ေနသည္မွာ သူ၏ အေကာင္းျမင္တတ္ေသာ စိတ္ေနသေဘာထားေႀကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္တစ္ဖက္သား စိတ္အားတက္ႀကြ လာေအာင္ ပင္ကိုအားျဖင့္ လုပ္တတ္သူျဖစ္သည္။ အလုပ္သမားတစ္ဦးဦး အဆင္မေျပေသာ ေန့ႏွင့္ႀကံဳခဲ့လွ်င္ ဂ်ယ္ရီသည္ ထုိအလုုပ္သမားထံသြားျပီး ႀကံဳေတြ့ေနေသာ အေျခအေနကို အေကာင္းရူေထာင့္က ဘယ္လုိႀကည့္သင့္ေႀကာင့္ ရွင္းျပရင္း ေဖ်ာင္းဖ် ေပးတတ္ပါသည္။

ဂ်ယ္ရီဘ၀ကို ရူျမင္ရင္ဆိုင္သည့္ ပံုစံမွာ ကြ်န္ေတာ္အတြက္ အံႀသစရာျဖစ္ပါသည္။ ထိုု့ေႀကာင့္ တစ္ေန့တြင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဂ်ယ္ရီထံသြားျပီး “ကြ်န္ေတာ္ေတာ့္ နားမလည္ႏုိင္ဘူးဗ်ာ။ လူတိုင္းအေပၚ အေကာင္းျမင္ႏုိင္ဖုိ့မလြယ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိလုပ္ျမင္ေအာင္ ႀကည့္ပါသလဲ” ဟု ေမးပါသည္။

“ မနက္တုိင္း အိပ္ရာက ႏုိးတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္ ကြ်န္ေတာ္ ေမးပါတယ္” ဂ်ယ္ရီ….ဒီေန့အဖို့ မင္းမွာ ေရြးစရာ ႏွစ္ခုရွိတယ္။ စိတ္ေကာင္းထားမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ စိတ္ပုုပ္ထားမလား” လုိ့ေမးပါသည္။ ႏွစ္ခုထဲက စိတ္ေကာင္းထားဖုိ့ ကြ်န္ေတာ္ ေရြးခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခုခုဆိုးတာ ျဖစ္လာခဲ့ရင္လညး္ အဆိုးနဲ့ႀကံဳေတြ့ရတ့ဲ ဓားစာခံအျဖစ္ခံမလား ဒါမွ မဟုတ္ ထိုအဆိုးထဲက သင္ခန္းစာ ဘာယူမလဲဆိုတာနွစ္ခု ထဲက တစ္ခုေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဆီမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္လာျပီး မေက်နပ္တာေတြ ေျပာဆိုတဲ့အခါတိုင္းမွာလည္း သူတို့ မေက်မနပ္ လာေျပာတာကိုလက္ခံထားမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီအေျခအေနမွာ အေကာင္းဘက္က ဘယ္လုိႀကည့္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ရွင္းျပေပးမလား၊ အဲဒီနွစ္လမ္းထဲက တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ အျပဳသေဘာေဆာင္ျပီး အေကာင္းဘက္ကို ဘယ္လိုႀကည့္ရတယ္ဆိုတာ ရွင္းျပတာကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေရြးခ်ယ္ပါတယ္” ဟု ဂ်ယ္ရီက ရွင္းျပပါသည္။

“အင္း ……..ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိ သေဘာထားႏုိင္ဖို့ဆိုတာ သိပ္လြယ္တဲ့ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး” လုိ့ ကြ်န္ေတာ္က ျငင္းခ်က္ထုတ္ပါသည္။

“ ဟုတ္ပါတယ္။ သိပ္ေတာ့ မလြယ္ပါဘူး။ ဘ၀ဆိုတာတကယ္ေတာ့ ေရြးခ်ပ္စရာေတြပါပဲ။ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေတြျဖတ္လုိက္ရင္ ႀကံဳေတြရတဲ့ အေျခအေနတိုင္းဟာ ေရြးခ်ယ္စရာတစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ႀကံဳေတြ့လာတဲ့အေျခေနေတြကို ဘယ္လုိတံု့ျပန္မလဲဆိုတာ ခင္ဗ်ာေရြးခ်ယ္ ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ့ စိတ္ေနသေဘာထားအေပၚ လူေတြက ဘယ္လုိျဖစ္ေစမလဲ ဆိုတာေပၚမွာ မူတည္ျပီး ေရြးခ်ယ္ပါတယ္။ စိတ္ေကာင္းေမြးဖို့ သို့မဟုတ္ စိတ္ပုပ္ေမြးဖုိ့ တစ္ခုခု ကိုေရြးခ်ယ္ပါတယ္။ အေျခခံအက်ဆံုး ကေတာ့ ခင္ဗ်ာရဲ့ ေရြးခ်ယ္မူပဲျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ာရဲ့ ေရြးခ်ယ္မူအတိုင္း ခင္ဗ်ားရဲ့ ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္ရပ္တည္ေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္” ဟု ဂ်ယ္ရီက ဆက္လက္ရွင္းျပပါသည္။

ဂ်ယ္ရီေျပာျပသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္လည္ဆင္ျခင္ စဥ္းစားႀကည့္မိပါသည္။ မႀကာမီမွာပင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကိုယ္ပုိင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခု စတင္ဖုိ့အတြက္စားေသာက္ဆိုင္အလုပ္ကို ေက်ာခိုင္းခ့ဲပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္နွင့္ဂ်ယ္ရီအဆက္အသြယ္ျပတ္ေတာက္ေနခ့ဲပါသည္။

သုိ့ေသာ္ ဘ၀တြင္ႀကံဳေတြ့ရေသာ အေျခအေနမ်ားကို ခ်က္ခ်င္း တံုျပန္ျခင္းမျပဳဘဲ ဘယ္လုိေရြးခ်ယ္သေဘာထားရင္ ေကာင္းမလဲဟု ေရြးခ်ယ္မူျပဳမိတိုင္း ဂ်ယ္ရီကို သတိရမိပါသည္။

ႏွစ္အေတာ္ႀကာေသာအခါ ဂ်ယ္ရီသည္ စားေသာက္ဆိုင္လုပ္ငန္းတြက္ သင္ ဘယ္ေတာ့မွ လုုပ္မိမယ္ဟု မထင္ေသာ ကိစၥတစ္ခုကိုလုုပ္မိပါသည္။ စားေသာက္ဆုိင္ ေနာက္ေဖးတံခါးကို ဖြင့္ထားမိရာ လက္နက္ကိုင္ လူဆိုးသံုးဦးက ဂ်ယ္ရီကို ေသနတ္ျဖင့္ လာခ်ိန္သည္ကို ခံရပါသည္။ မီးခံေသတၱာတံခါးကိုဖြင့္ရန္ ႀကိဳးစားေနစဥ္ ေႀကာက္စိတ္ေႀကာင့္လက္ေတြ တုန္ေနျပီး မီးခံေသတၱာတံခါးကိုဖြင့္မရျဖစ္ေနပါသည္။ စိတ္တိုလာေသာ လူဆိုးမ်ားက ဂ်ယ္ရီအား ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ထည့္လုိက္ပါသည္။ ကံေကာင္းေထာက္မ စြာျဖင့္အခ်ိန္မီ အတြင္းမွာပင္ ဂ်ယ္ရီအား ေဒသႏၱာ ေဆးရုံတစ္ခုသို့ အျမန္ပို့ေဆာင္ေပးႏုိင္ခဲ့ႀကပါသည္။ ၁၈ နာရီႀကာခြဲစိ္တ္ကုသမူ ခံရျပီး သီတင္းပတ္ေပါင္းမ်ားစြာႀကာေအာင္ ဂရုတစိုက္ ကုသမူ ခံယူျပီးေနာက္ ဂ်ယ္ရီေဆးရုံမွ ဆင္းရပါသည္။ ေဆးရုံက ဆင္းလာသည္အထိ က်ယ္ဆန္ အစိတ္အပိုင္းအစမ်ား ဂ်ယ္ရီ၏ ကိုယ္ခႏၶာတြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္ပါသည္။

ထိုျဖစ္ရပ္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ေျခာက္လ ခန့္ႀကာတြင္ ကြ်န္ေတာ္ ဂ်ယ္ရီကိုေတြ့ပါသည္။ ဘယ္လုိေနသလဲလုိ့ ေမးေသာအခါ ထံုးစံအတိုင္း “ ကြ်န္ေတာ္ထက္ေပ်ာ္တဲ့ လူေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ေလာက္ ေပ်ာ္မွာ မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ္ ဒဏ္ရာအမာရြတ္ေတြ ႀကည့္မလား” ဟု ဂ်ယ္ရီက ျပံဳးျပံဳး ရႊင္ရႊင္ ျပန္ေျဖပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ဂ်ယ္ရီရထားေသာ ဒဏ္ရာအမာရြတ္ေတြကို ငံု့ႀကည့္ပါသည္။ျပီးေတာ့ “ဓားျပအတိုုက္ခံရတုန္းက ခင္ဗ်ာ စိတ္ထဲ ဘယ္လုိျဖစ္သလဲ” ဟု ေမးႀကည့္လုိက္ပါသည္။

“ငါ ေနာက္ေဖးတံခါးကို ပိတ္ခဲ့မိရင္ေကာင္းမွာ” လုို့ဆိုတဲ့အေတြးပထမ စိတ္ထဲျဖစ္လာပါတယ္။ ေသနတ္မွန္ျပီး ႀကမ္းေပၚ လဲေနတဲ့အခါမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္စရာ ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ ေသမလား၊ ရွင္မလား ဆိုတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္ဖုိ့ ကြ်န္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္” လို့ ဂ်ယ္ရီက သူစိတ္တြင္ျဖစ္ေပၚေသာ ခံစားမူကို ရွင္းျပပါသည္။

ခင္ဗ်ာ မေႀကာက္ဘူးလား။ သတိေကာ လစ္မသြားဘူးလား ဟု ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ေမးပါသည္။

ေရွးဦး လူနာျပဳစုသူေတြဟာ တကယ္ေတာ္ႀကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ သက္သာမွာပါ၊ ဘာမွ မစိုးရိမ္ပါနဲ့လုိ့ သူတို့က အားေပးစကား အျမဲေျပာေနပါတယ္။ အေရးေပၚခြဲစိတ္ခန္းသို့ လူနာတင္လွည္းနဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုတင္ျပီး ၀င္လာတဲ့အခါ ဆရာ၀န္ေတြ၊ သူနာျပဳေတြရဲ့မ်က္ႏွာမွာ ေပၚလြင္ေနတာေတြ့ေတာ္ ကြ်န္ေတာ္ေႀကာက္လန့္ စိုးရိမ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတိုု့ရ့ ဲမ်က္လံုးေတြထဲမွာ “သူဟာ ေသျပီ” လုိ့ဆိုတဲ့ အဓိပၸယ္ကို ကြ်န္ေတာ္ ရိပ္စားမိတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ဘက္က တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ရမယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ သိလိုက္တယ္” ဟု ဂ်ယ္ရီက ရွင္းျပပါသည္။

“ ခင္ဗ်ာ ဘယ္လိုလုပ္လုိက္လဲ” ဟု ကြ်န္ေတာ္က သိခ်င္ေဇာျဖင့္ ေမးလိုက္ပါသည္။

“ ဟုတ္ကဲ့၊ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးခြန္ေတြ ေအာ္ေမးေနတဲ့ သူနာျပဳဆရာမႀကီး ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကို ဘာေဆးေတြနဲ့ မတည့္ဘူးလဲလို့ ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က “ရွိပါတယ္” လုိ့ ျပန္ေျပာလိုုက္ေတာ့ ဆရာ၀န္နဲ့သူနာျပဳေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္ အေျဖကို ဆက္ေစာင့္ေနႀကပါတယ္။ အားယူရင္း အသက္ျပင္းျပင္းရူရင္း “ က်ည္ဆန္ေတြ” လုိ့ကြ်န္ေတာ္ ေအာ္ေျပာလုိက္ပါတယ္။ အားလံုးသေဘာက်ျပီး ၀ါခနဲ ရယ္ႀကပါတယ္။ သူတို့ ရယ္ေမာသံေတြႀကားကေနျပီး “ကြ်န္ေတာ္က အသက္ရွင္ဖို့ ေရြးခ်ယ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မေသပါဘူး။ အသက္ရွင္တယ္လုိ့ ယူဆျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ခြဲစိတ္ကုသ ေပးပါလုိ့ ေျပာလုိက္ပါတယ္။

ထုိဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား၏ ကြ်မ္းက်င္လိမၼာမူ ေက်းဇူးေႀကာင့္ ဂ်ယ္ရီ အသက္ခ်မ္းသာရာ ရခဲ့ပါသည္။ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား၏ ကြ်မ္းက်င္မူေႀကာင့္သာမကပါ၊ သူ၏ အံႀသေလာက္ေအာင္ အေကာင္းျမင္ႏိုင္စြမ္းေသာ သေဘာထား သတၱိေႀကာင့္လည္း အသက္ခ်မ္းသာရာ ရလာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ဂ်ယ္ရီထံမွ သင္ခန္းစာတစ္ခုရခဲ့ပါသည္။ ဘ၀ကိုျပည့္ျပည့္၀၀ ရွင္သန္ေနထိုင္ဖုိ့ အတြက္ ေန့တိုင္း ေရြးခ်ယ္စရာရွိသည္ဆိုေသာ သင္ခန္းစာ ကို ဂ်ယ္ရီ ထံမွ ရခဲ့ပါသည္။ အရာရာမွာ အေရးႀကီးတာ သေဘာထားပါ။

Francie Baltazar ~Schwartz ၏ Attitude is Everything ကိုဆီေလ်ာ္ေအာင္ ေဒါက္တာ သိန္းလြင္ က ျမန္မာ ျပန္ဆိုပါသည္။

ေဒါက္တာ သိန္းလြင္

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ရွမ္းေလးေသြး ဆိုတဲ့ က်ေနာ္က တဆင့္ရုိးသားစြာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္းပါ…ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ရသေလာက္ မွ်ေ၀တာေပါ့ဗ်ာ…ဒါပါပဲ…

လူသားႏွင့္ ႏွလံုးသား ပံုရိပ္မ်ား

လူသား၏ ႏွလံုးသားသည္………

ခံစားတတ္ပါသည္။

အလြန္ နက္နက္႐ိူင္းရူိင္း

ခံစားတတ္ပါသည္။

ႏွလံုးသားကို သင္၏ လက္ျဖင့္ ထိေတြ့ကိုင္တြယ္ေသာအခါ

ညင္ညင္သာသာ ရွိပါ……..

အလြန္ညင္သာပါ…….

ထိခိုက္နာက်င္ေသာ စကားတစ္လံုး တစ္ပါဒမွ မဟပါႏွင့္။

မလို မုန္းတီးေသာ အႀကည့္မ်ိဳးလည္း လံုး၀မႀကည့္ပါႏွင့္။

သင္၏ ရင္ထဲမွာ………

ေႏြးေထြးစြာ ေပြ့ပိုက္ထားပါ။

သူ၏ ေႏြးေထြးမူႏွင့္ ႏူးညံ့မူ သေဘာကိုလည္း ထိေတြ့ခံစားပါ။

သူ၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ေႀကာက္ရြ့ံ

ထိတ္လန့္မူမ်ားကိုလည္း

ထိေတြ့ခံစားပါ………..

ယုယစြာ ေထြးပိုက္၍

ခ်စ္ပါ၊ ေမတၱာထားပါ…….။

ေလးစားတန္ဖုိးထားပါ……….

ေက်းဇူးျပဳျပီး တစ္စက္ကေလးမွ

ထိခိုက္နာက်င္မူ မျဖစ္ပါေစႏွင့္။

ႏွလံုးသားသည္ အမွန္နူးညံ့လွပါသည္…………

ႏွလံုးသားသည္ အလြန္လည္း သိမ္ေမြ့၍

ထိခိုက္နာက်င္တတ္ပါသည္။

လြယ္လြယ္ႏွင့္လည္း ကြဲေႀကတတ္ပါသည္။

ထို့ေႀကာင့္ နွလံုးသားကို သင္၏လက္ျဖင့္

ထိေတြ့ကိုင္တြယ္ေတာ့မည္ဆိုပါလွ်င္……………

အေလးအနက္ သတိႀကီးစြာထား၍

ႀကင္ႀကင္နာနာ ညင္ညင္သာသာ ကိုင္တြယ္ပါ။

အမွန္ကန္ဆံုးေသာ ေမတၱာေရွ့ထားလ်က္ ျမတ္ႏိုးႀကင္နာပါ။

သို့မဟုတ္ပါက

ႏွလံုးသားသည္……….

တုန္လူပ္ျပီး ကြဲေႀကသြားႏိုင္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤဒီကဗ်ာကို ႏွစ္သစ္အတြက္ ေဒါက္တာ သိန္းလြင္ ၏ လူသားႏွင့္ ႏွလံုးသား ပံုရိပ္မွာ ကဗ်ာေလး ျဖစ္ပါသည္။ ကဗ်ာေလးက ေကာင္းလုိ့ ျပီးေတာ့ လူသားမ်ားကို အက်ိဳးျပဳမယ္ထင္လို့ မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ....... အမွတ္တရ.... အေနျဖင္တင္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္

အားလံုး မဂၤလာ နွစ္သစ္မွာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာ ေဘးအႏၱရာယ္ အေပါင္း ကင္းေ၀းျပီး လိုအင္ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ပါေစ………ဗ်ာ…….

လူသားႏွင့္ စိတ္ထား အေထြေထြ

ကြ်န္ေတာ္တို့ တစ္ေတြသည္ လူသားမ်ား ျဖစ္ႀကပါသည္။ သုိ့ေသာ္ လူသားဆိုတာ တိတိ က်က် ဘယ္လုိ သေဘာ လကၡဏာရွိပါသလဲ။ ဒီေမးခြန္းကို သင့္ကိုယ္သင္ ေမးႀကည့္ဖူးပါသလား။

ကြ်န္ေတာ္သည္ လူသား တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ သင္လည္း လူသား တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာေပၚတြင္လူသား ေတြမ်ားစြာရွိႀကပါသည္။ သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ရွိပါသည္။ ကမၻာ့ လူဦးေရမွာ သန္းေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ပင္ရွိပါသည္။ သို့ေသာ္ လူသားဆိုတာ တိတိက်က် ဘယ္လုိ ဘေဘာ လကၡဏာ ရွိပါသလဲ။

ဤေမးခြန္းကို ေျဖႀကည့္ဖုိ့ ဦးစြာ လူသားကိုေလ့လာႀကည့္ရေအာင္။ လူသားသည္ ထိခိုက္နာက်င္တတ္သူ ျဖစ္သည္။ သူတြင္ ခံစားခ်က္မ်ားလည္ ရွိသည္။ လြယ္လြယ္နွင့္လည္း စိတ္ထိခိုက္တတ္ပါသည္။ ထို့ေႀကာင့္ လူသားမ်ားႏွင့္ဆက္ဆံရာတြင္ ကြ်န္ေတာ္ တိုု့သည္ အထူး ဂရုစိုက္ရပါမည္။ လူမ်ားအတြက္ စဥ္းစားေပးရပါမည္။ အေလးအနက္ထားရမည္။ ဂရုစိုုက္ရမည္။ ေမတၱာ ထားရမည္။ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားႏွင့္ ႀကင္ႀကင္နာနာ ဆက္ဆံရမည္။

လူသားမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ စိတ္ထဲတြင္စြဲမွတ္ထားသင့္ေသာ အခ်က္ရွိပါသည္။ “ဆက္ဆံေနရသူသည္ လူသား တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ငါကဲ့သို့ လူသားတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူ့တြင္ ခံစားမူရွိသည္။ လြယ္လြယ္ႏွင့္ စိတ္ထိခိုက္တတ္သည္။ သူ့ကို မထိခိုက္ေအာင္ ငါ သတိထားရမည္။ ဆက္ဆံရာတြင္ ညင္သာရမည္။ သူ၏ ခံစားမူမ်ား၊ သူ၏ စိုးရိမ္ ထိတ္လန့္မူမ်ား၊ ေႀကာက္ရြံ့မူမ်ား၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား တို့ကို နားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္။ ႀကင္နာ ရမည္။ ဆက္ဆံေနရသူသည္ ငါက့ဲသို့ ဒုကၡကမၻာေလာကႀကီးထဲတြင္ ဒုကၡေတြ့ႀကံဳခံစားေနရေသာ လူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေမတၱာဓာတ္ အေအးဓာတ္၊ ျငိမ္းခ်မ္းမူႏွင့္ ခ်မ္းေျမ့သာယာမူမ်ားကို ရွာေနသူျဖစ္သည္။ နားလည္မူ ရွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ရွာေနသူျဖစ္သည္။ အျခား လူမ်ား၏ နားလည္မူကို ရွာႀကံေနသူျဖစ္သည္” ဆိုေသာ အခ်က္ကို စိတ္ထဲတြင္ စြဲမွတ္ထားရပါမည္။

သို့ေသာ္ အစဥ္အျမဲ စိတ္ေကာင္းထားႏုိင္ဖုိ့ အႀကင္နာပြားႏုိင္ဖုို့ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရား လက္ကိုင္ထားႏို္င္ဖုိ့ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ဖုိ့မွာ လြယ္ကူေသာ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ လက္ေတြ့မလြယ္ကူလွပါ။ အခ်ိန္ျပည့္စိတ္ေကာင္းေမြးသည့္ လူေကာင္း တစ္ဦးျဖစ္ေအာင္ က်င့္ႀကံေနထိုင္ဖုိ့မွာ မလြယ္ပါ။ အျခား လူမ်ားအားနားလည္းရန္ စိတ္ရွည္ရွည္ ထား၍ ႀကိဳးစားေနရင္းမွာပင္ သည္းမခံႏုိင္မူ၊ စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္မူ၊ စိတ္အခုအခံျဖစ္မူ၊ ေဒါသထြက္မူမ်ား မႀကာခဏျဖစ္တတ္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ႀကင္ႀကင္နာနာ ဆက္ဆံမည္ဟုဆံုျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ေမ့ကုန္တတ္ႀကပါသည္။ လူအမ်ားႏွင့္ ထိေတြ့ဆက္ဆံရာတြင္ ႀကင္နာမည္။ နားလည္ ခြင့္လႊတ္မည္၊ သည္းခံမည္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာမည္ ဟူေသာ စိတ္ေနသေဘာထားမ်ား ဆံုျဖတ္ခ်က္မ်ားကိုေမ့ကုန္ပါေတာ့သည္။

တစ္ခါ တစ္ရံတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို့တစ္ေတြသည္ ကိုယ့္ ကိစၥ၊ ကိုယ့္ျပႆနာ၊ ကို္ယ့္လုပ္ငန္းတြင္သာ နစ္ေျမာေနလြန္းသည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တိုု့ ေရွ့တည့္တည့္ ေရာက္ေနသူူ လူ၊ မလႊဲမေရွာင္သာ ဆက္ဆံရမည့္ လူကိုပင္ အာရုံစိုက္ဖုိ့ ေမ့ေနတတ္ႀကပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တိုု့၏ စိတ္သည္ ကိုယ့္ ကိစၥ ကိုယ့္ျပႆနာ၊ ကိုယ့္လုပ္ငန္းမွာသာ နစ္ျမွပ္စုပ္၀င္ေနပါသည္။ ထုိ့ေႀကာင့္ အျခားလူမ်ားေမးေသာ ေမးခြန္း၊ ေျပာေသာ စကားကို ဂရုတစိုက္ နားေထာင္ႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့ပါ။ သူမ်ား ေျပာစကားကိုေကာင္းစြာနာမေထာင္ ႏုိင္သည့္အတြက္ သူတစ္ပါးကို ကူညီရာတြင္ ငါလည္း ႏုိင္သေလာက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ မကူညီႏုိင္ေတာ့ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို့သည္ လက္ကုန္ဆန့္၍ မကူညီႏုိင္ေတာ့ပါ။ အကူအညီလုိအပ္ေနသူ၏ ႏွလံုးေအးခ်မ္း ျပည့္၀သည္အထိ အကူအညီမေပးႏုိင္ေတာ့ပါ။

ထို့ေႀကာင့္ လူသားတို့သည္ အစဥ္သျဖင့္ ႀကင္ႀကင္နာနာ စိတ္ေကာင္းေမြးဖို့ မွာ မလြယ္ကူသည္ကို ေကာင္းစြာ နးလည္ သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါသည္။ ႀကင္ႀကင္နာနာ ေျပာဆို ဆက္ဆံမူႏွင့္ စိတ္ေကာင္းေမြးႏုိင္မူကို ကြ်န္ေတာ္တို့ႀကိဳစားေလ့က်င့္ရပါမည္။ အေကာင္းဆံုျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳစားရပါမည္။အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရပါမည္။ လူအမ်ားအေပၚ ႀကင္ႀကင္နာနာ မဆက္ဆံႏိုင္လွ်င္ေသာ္မွ လူအမ်ားအေပၚထိခုိက္နာက်င္မူ မျဖစ္ေအာင္ ဆက္ဆံဖို့မွာ အနိ္မ့္ဆံုးေသာလုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္လူသားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မထိခိုက္၊ မနာက်င္ဖို့ လိုအပ္ပါသည္။ အမွတ္မထင္မရည္ရြယ္ပဲ မေတာ္တဆ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အား ထိခိုက္နာက်င္မူ ျဖစ္ေစခဲ့လွ်င္လည္း လူသားဆန္ဆန္ ၀မ္းနည္းပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခႊင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ္မွားသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အျမန္လုိသြားပါတယ္။ စသည္ျဖင့္ မိမိ အမွားကို မိမိ ၀န္ခ် ေတာင္ပန္းရပါမည္။ ကြ်န္ေတာ္တို့သည္ ကြ်န္ေတာ္တုိ့၏ အမွားမ်ား၊ ခ်ိဳ့ယြင္ခ်က္မ်ား၊ မျပည့္၀မူမ်ားအတြက္ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရန္ ႏူတ္မေလးသင့္ပါ။

ကြ်န္ေတာ္တို့ တစ္ေတြသည္ လူသားမ်ား ျဖစ္ႀကပါသည္။ လူသားမ်ားသည္ ထူးဆန္းေသာ သတၱ၀ါမ်ား ျဖစ္ႀကပါသည္။ နားလည္ရခက္ေသာ သူမ်ားလည္း ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္အကန္အကဲခတ္ရန္ ခက္ခဲသူမ်ားလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ လူသားတစ္ဦးကိုနားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖူပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ မိမိကိုယ္ကို နားလည္ေအာင္လည္းႀကိဳးစားဖူပါသည္။ အျခားလူမ်ားကိုလည္း နားလည္ေအာင္ႀကိဳးစားဖူပါသည္။ သို့ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ ခဲ့ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတုိ့ေကာ လူေတြကို အျပည့္အ၀ နားလည္ႏုိင္ႀကပါသလား။ လူေတြအေႀကာင္း နားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားတုိင္း နာမလည္းႏုိင္ဆံုးေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို ေတြ့ပါသည္။ ထိုအခ်က္မွာ လူေတြ၏ ယာယီစိတ္ထားျဖစ္ပါသည္။ အလြန္အေျပာင္းအလဲ ျမန္တတ္ပါသည္။ အဖမ္းရ သိပ္ခက္လွပါသည္။ မသိတဲ့ တစ္ေနရာကေနျပီး မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အခ်ိန္မွာ ေပၚေပါက္လာတတ္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ့္ကို နမူနာအျဖစ္ ယူႀကည့္ပါ။ တစ္ခါ တစ္ရံေတာ့ ဟန္က်ပန္က် ကိုယ္စိတ္နွစ္ပါး ညီညြတ္ေကာင္းမြန္ေနပါသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ စိတ္ေကာင္းေမြးႏုိင္ပါသည္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္လည္း ေနႏိုင္ပါသည္။ လုပ္ေသာ အလုပ္မ်ားတြင္လည္း စိတ္၀င္စားမူ ေကာင္းစြာရွိပါသည္။ စိတ္လက္ေပါ့ပါး သြက္လက္ေနတတ္ပါသည္။သို့ေသာ္ တစ္ခါ တစ္ရံတြင္ ကိုယ့္စိတ္ႏွင့္ ကို္ယ့္ကိုယ္အေပါက္အလမ္း မတည့္သည္ကို ႀကံဳရတတ္ပါသည္။ ထုိအခါမ်ိဳးတြင္ စိတ္မျငိမ္မသက္ျဖစ္တတ္ပါသည္။ ထိုင္ရမလုိ၊ ထရမလို၊ အတည္မရ ျဖစ္တတ္ပါသည္။ အသက္မရွိသလုိ ခံစားရျပီး ဘ၀သည္ အဓိပၸယ္ကင္းမဲ့သလုိ ခံစားရတတ္ပါသည္။ ဘ၀ အႏွစ္မဲ့သကဲ့သို့ ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္၊ ေပါ့တန္တန္ျဖစ္ေနတတ္ပါသည္။ ဘာမွလုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ပါ။ ပ်င္းရိေနတတ္ပါသည္။ စိတ္လြင့္ေနတတ္ပါသည္။ ဘာကိုမွလည္း စိတ္မ၀င္းစားေတ့ပါ။ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ အပ်င္းတံုးႀကီး ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။ ဘာဆိုဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပဲ အိပ္ရာထက္တြင္ လွဲလ်က္ေသလုိုက္ရတာ ေကာင္းမယ္ဟူေသာ စိတ္မ်ိဳးပင္ ၀င္လာတတ္ပါသည္။ အလြန္ စိတ္ဓာတ္က်ျပီး စိတ္ပ်က္အားငယ္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္တတ္ပါသည္။ သို့ေသာ္ ဘာေႀကာင့္ထုိ့က့ဲသို့ ျဖစ္ရသည္ကိုမူ ကြ်န္ေတာ္ မသိပါ။ သင္လည္း ထုိုကဲ့သို့ စိတ္ဓာတ္က်ျပီးဘာမွ မလုပ္ခ်င္ မကိုင္ခ်င္ေသာ အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္ဖူး၊ ႀကံဳဖူး၊ ခံစားဖူးပါသလား။

ေဒါက္တာ သိန္းလြင္

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဤစာမ်ားကို ေဒါက္တာ သိန္းလြင္ ၏ လူသားႏွင့္ႏွလံုးသား ပံုရိပ္မ်ား စာအုုပ္မွ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း စာဖတ္သူ အက်ိဳးရွိေအာင္ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ဤစာ ထဲတြင္ပါေသာ ခံစားခ်က္မ်ား အယူအဆမ်ားနွင့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ ကြ်န္တာ္၏ ခံစားခ်က္မ်ား အယူအဆမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီ ထပ္တူ က်ေနသျဖင့္ ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ား ဖတ္ရက်ိဳးနပ္မည္ဟု ထင္ျမင္ ယူဆ မိပါသည္။

ရွမ္းေလးေသြး

အိမ္လြမ္းသူ

“………… သား….ထ ေတာ့ မနက္ ၅ နာရီထိုးျပီး ……….”
အသံကို ယေန့ထက္တုိင္ ျပန္ေတြးတိုင္း ႀကားေယာက္ေနဆဲပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ေမြးေန့ ဒီဇင္ဘာ ၁၆ ရက္ေန့တြင္ အေမက မနက္ ၄ နာရီ ထျပီးဘုရား ဆြမ္းေတာ္ခ်က္၊ ဆီးမီးပူေဇာ္ ၊ ပန္းႏွင့္ေရခ်မ္း ကပ္ ဖို့ရန္ မနက္ေစာေစာ ေဆာင္းရာသီး ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း အခ်ိန္တြင္ အိပ္ရာမွ ထ ျပီး လုပ္ေဆာင္ေနသည္။
အေမ ကြ်န္ေတာ္ကိုႏုိးျပီး ကြ်န္ေတာ္ ဘုရား ရွိခုိး ျပီးေတာ့ အေမ အဆင္သင့္ ျပင္ထားေသာ ထမင္း ေက်ာ္ ပူပူေလးကို ေကာ္ဖီမစ္ ႏွင့္ စားေသာက္သည္။ မနက္လင္းေတာ့ အေဖ နွင့္ အေမကို ကန္ေတာ့ သည္။ ဒီလုိအခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ အသင့္ျပင္ထားေသာ မနက္ခင္းစာကို စားဖို့ ေနေနသာသာ မနက္ခင္းစားေတာင္ အခ်ိန္လုျပီး ႀကံဳသလုိ ျဖစ္သလုိ ေလြးေနရသည္။ ေအာ္ …အိမ္ နဲမ်ားကြာပါ ဟု ျပန္ေတြးတိုင္း လြမ္းမိသည္။
~~~~~~ကြ်န္ေတာ့္၏ ေမြးေန့ဆိုရင္ အေမက ကြ်နေတာ္လက္ကို တြဲျပီး စူဌမုနိ ဘုရားကို လိုက္ပို့သည္။ ဘုရားသည္ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္နဲ့ေတာ္ေတာ္ ေ၀းသည္။ လမ္းေတာ္ေတာ္ ေလွ်ာက္ရသည္ ေတာင္ကုန္းေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ရသည္။ သို့ေပမယ့္ အေမမွာ မေမာ…… ဒီသားေမာင္ ကုသိုလ္ ရေရးအတြက္ အပင္းပနး္ခံကာ လုိက္ပို့သည္။ အျပန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ ႀကိဳက္ေသာ မုန့္မ်ားကို ၀ယ္ေကြ်းသည္။ ဒီေန့ ဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဒါေတြဟာ မရႏုိ္င္ေတာ့ျပီး……၀မ္း တစ္ခု ထိန္းေက်ာင္းဖို့ရန္ အဆင္ေျပရာ အရပ္သို့ ပ်ံသန္းေနရသည္။ ေအာ္…….ဒီအခ်ိန္ေဆာင္းတြင္း ဆိုလွ်င္ ေတာင္ေပၚေျမရွိ ေတာင္ျပာတန္းလည္း ခ်ယ္ရီပန္းေႀကာင့္ တစ္ေတာင္လံုး ရဲရဲနီေနျပီး …….ေတာင္ေပၚ ခ်ယ္ရီသည္လည္း လြမ္းေမာ စရာ ေကာင္းလွသည္။
~~~~~~ေမြးေန့တြင္ အေဖက ကြ်န္ေတာ္ကို မွတ္မွတ္ရရ စက္ဘီးလက္ေဆာင္ေပးဖူးသည္……ဒီႏွစ္ အေဖ အလုုပ္ကိစၥျဖင့္ တုိက္ဆိုင္ စြာ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က အေဖ….ဒီေန့ သားေမြးေန့ ဟု ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာလုိက္သည္……အခါ “ သား ဘုရားသြားဖို့ မေမ့နဲ့အံုး ” မွာသည္။ ညေန ေရႊတိဂုံဘုရားကိုသြားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ေသာ အေဖ အေမ သာမက ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ေသာ ခ်စ္သူ အတြက္ပါ ဆုေတာင္းျဖစ္ခဲ့သည္။ေနာက္ထပ္ သတိရစရာ လြမ္းစရာ တစ္ခု ထပ္တုိးလာျပီးေပါ့……။ ေမြးေန့တြင္ အိမ္ကို အရမ္းလြမ္းသည္။ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ အိမ္သု့ိ အေျပး ျပန္ျပီး အေဖနွင့္အေမကို ရွိခိုး ကန္ေတာ့ လိုက္ျခင္းမိသည္….ကြ်န္ေတာ္မွာ မတတ္ႏုိင္၍ အားမလုိ့ အားမရ ျဖစ္ရုံမွ တစ္ပါး မည္သို့မွ မတတ္ႏို္င္ျပီး။
~~~~~~ဒီလုိ ေဆာင္းတြင္းဆို ေတာင္ႀကီးျမိဳ့သည္ အရမ္း ခ်မ္းေအးေသာ ျမိဳတစ္ျမိဳထဲတြင္ ပါ၀င္သည္။ ညဆိုရင္ အသည္းခိုုက္ေအာင္ ေအးသည္…..ရွိသမွ် ေဆာင္ေတြကို ပိုးတံုးလံုး အိမ္လုိ့ ရစ္ပတ္ျပီးအိပ္ရသည္..ေခါင္း ေျခေထာက္ ၊ လက္ ေနရာလြတ္တစ္ခု မက်န္ေအာင္ ကေလးကို အႏွီးထုပ္ထားသလုိ ေစာင္းျခံဳျပီး ေကြးရသည္။ ေကြးလုိ့အရမ္း ေကာင္းပါသည္။ ညဦးပိုင္းတြင္ အရမး္ ေအး၍ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မ်ား အျပင္ မထြက္ႀက အိမ္ အလည္တြင္ မီးဖို ဖို၍ တီဗီ ထိုင္ႀကည့္ႀကသည္။ ေန့လည္ခင္းက အေမ အဆင္သင့္ ၀ယ္ထားေသာ ေခါပုတ္ကို မီးကင္၍ နန့္ ျဖင့္ ေထာင္းထားေသာ သႀကားျဖင့္ စားရသည္မွာ အရမ္း အရသာရွိသည္။ ဒီေန့ ဒီအခ်ိန္ ဒီျမိဳ့မွာေတာ့ ေစာင္ျခံဳျပီး ေကြးရေသာ အရသာ ၊ ေခါပုတ္ကင္ ၏ အရသာ မ်ားမရႏိုင္ေတာ့….အားလံုးသည္….လြမ္းေမာ စရာတစ္ခု အျဖစ္သို့ ကူးေျပာင္းသြားျပီ။
~~~~အိမ္ကိုလြမ္းရာတြင္ လူတိုင္း လြမ္းပုိင္ခြင့္ရွိပါသည္။ ဘာေႀကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူတိုင္းတြင္ အိမ္ရွိပါသည္။ ကိုယ့္ရဲ့ အိမ္ မဟုတ္ပဲ တက္အိပ္လုိ့မွ မရပဲ …အရုိက္ခံရမွာေပါ့….ဟုတ္ဖူးလား…။ လူတိုင္းတြင္ ရွိေသာ အိမ္သည္လည္း သူ၏ အရိ္ပ္ အာ၀ါသ ေအာက္တြင္ ေနထိုင္ေသာ လူတိုင္းးကို အကာအကြယ္ေပးသည္။ ေႏြးေထြးမူ လံုျခံဳမူ ေလဒဏ္ မိုးဒဏ္ကို သူတတ္ႏိုင္သေလာက္ အကာအကြယ္ေပးသည္။ သက္မဲ့ တစ္ခု ျဖစ္ေပမယ့္ လူသားကို မ်ားစြာ အက်ိဳးျပဳသည္။ အိမ္သည္ လူတိုင္းအတြက္ ေနစရာေပးသည္ ၊ သိမ္းဆည္စရာ ေပးသည္။ ခ်မ္းသာေသာ လူမ်ားအတြက္ ဂုဏ္ျဒပ္ တစ္ခုကိုေပးသည္။ ဆင္းရဲေသာ လူမ်ားအတြက္ ေႏြးေထြးလုံျခံဳမူ ေပးသည္။ ဆင္းရဲ၍ လမ္းေဘးမွာ တဲထိုး၍ ေနေပမယ့္ ကို္ယ္ထင္ရင္ ကုတင္ ေရႊနန္း တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲ၍ တဲထိုး၍ ေနေပမယ့္ အိမ္သည္ သူအတြက္ ေရႊနန္းေတာ္ တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲ၍ တဲထိုး၍ ေနေပမယ့္ အိမ္သည္ သူအတြက္ လြမ္းေမာစရာ တစ္ခု မဟုတ္ဟု မေျပာႏုိင္…... တေန့ သူ ခ်မ္းသာေသာ အခ်ိန္တြင္ သူ၏ တဲအိုေလးသည္ သူ့အတြက္ လြမ္းေမာ စရာ တစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။
~~~~~~အိမ္နဲ့ ပတ္သက္၍ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အစြဲအလမ္း ႀကီးသည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ယူဆ မိသည္။ ကိုယ္၏ မိန္းမ ေခါင္းခ်ရာေနရာ ၊ ကိုယ္၏ ခင္ပြန္းေခါင္းခ်ရာေနရာ ၊ မိဘ ဘိုးဘြား မ်ားေခါင္းခ်ရာ ေနရာ…ဟူ၍ တသက္လံုးအဲဒီ အိမ္ေလးတြင္ ေနထိုင္သြားသူ အမ်ားအျပားကိုႀကားဖူး ျမင္ဖူး ေတြ့ဖူးသည္။ အိမ္သည္ သူ့အတြက္ အမွတ္ရစရာ ေနရာတစ္ခု၊သက္ေသျပဳရာ၊လြမ္းေမာစရာတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ့မွာ ဆင္းရဲ၍ ခ်မ္းသာ သြားလွ်င္ေတာင္မွ သူတို့ ေနထိုင္ခဲ့ေသာ အိမ္ကို မေရာင္းႀက ဒီအတိုင္းထား၍ သူတို့ လြမ္းေသာအခါတြင္ သြားေရာက္ အလြမ္းေျဖႀကသည္။
~~~~~~အိမ္ဆိုေသာ ေ၀ါဟာရသည္ ျမန္မာ အသံုးအႏူန္းတြြင္ စကားလံုး တစ္လံုးတည္းျဖင့္ ရပ္တည္ႏိုင္ေသာ္လည္း ….English တြင္ေတာ့ အိမ္ကို ႏွစ္မ်ိဳးခဲြထားသည္။ house နဲ့ home ေပါ့ဗ်ာ…….သိျပီးသား ျဖစ္မည္လို့ထင္ပါသည္ ……..home ဆိုေသာ စကားလံုးကိုေတာ့ sweet home လုိ့တင္စားႀကပါသည္….ဘာျဖစ္လုိ့လဲဆိုေတာ့ လူတုိင္း မိမိ အိမ္မွုာ ေပ်ာ္ႀကလုိ့ ေႏြးေထြးႀကလုိ့….စိတ္ခ်မ္းသာ ႀကလိုု့ …..အေဖ ၊ အေမ ၊ ဖိုးဖြြား ညီအကို ေမာင္ႏွမ တို့နဲ့ အတူေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ရလုိ့ sweet home လုိ့ တင္စားေခၚ ေ၀ၚျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ House ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုေတာ့ အခုလုိ့ က်ေနာ္ တို့ အေ၀းမွာ ေနထိုင္းရင္း မိသားစု အသုိင္းအ၀ုိင္း မရွိပဲ……..တေယာက္တည္း တေကာင္ႀကြက္ တမ်က္ႏွာ ေနထိုင္ရင္း ရုန္းကန္ရင္း…… ေအာင္ျမင္ရင္း …….က်ရူံုးရင္း ……….နဲ့ အထီးက်န္စြာ ေနထိုင္လို့ house လုိ့ ေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္ပါသည္။ house ဆိုတဲ ့ေနရာမွာ ေနထိုင္ရင္းနဲ့ လူတုိင္း home ကို လြမ္းဆြတ္ သတိရတာ ျဖစ္ျမဲ ဓမၼတာပါ……house ဆိုတဲ့ အိမ္မွာေနထိုင္တဲ့ အခါမွ home ရဲ့ အရသာကို သိပါတယ္…..home ရဲ့တန္းဖို့ သိႀကပါသည္။
အိမ္ဟာ ဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ၊ ခ်မ္းသာသည္ျဖစ္ေစ၊ လူမြဲျဖစ္ေစ ၊ လူခ်မ္းသာ ျဖစ္ေစ ၊ သူေတာင္းစားျဖစ္ေစ လူတိုင္း အေ၀းေရာက္ရင္ အိမ္ကို ျပန္ျခင္းႀကတယ္ လြမ္းဆြတ္ႀကပါတယ္…..ေနာက္ျပီး သူတို့မွာ လြမ္းပိုင္ခြင့္ အျပည့္အ၀ ရွိႀကပါတယ္……….ဒီလိုမ်ိဳး အလြမ္းေတြဟာ ျဖဴစင္ျပီး ရိုးသားတဲ့ ေမာဟ အလြမ္းျဖစ္ျပီး အေ၀းေရာက္လူမ်ားအတြက္ ညတိုင္း မဖိတ္ေခၚပဲ ေရာက္လာတဲ့……..အိမ္မက္တစ္ခုပါ………။
~~~~~~ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ဟာ ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ ခမ္းခမ္းနားနားတစ္ခု မဟုတ္ပါေပမယ့္…..sweet home လုိ့ ေခၚ လုိ့ရေအာင္ အေဖ၊ အေမ ၊ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြနဲ့ စုစုရုံုးရုံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တာေတြကို လြမ္းဆြတ္တုိင္း အိမ္ကို ေျပးျပန္ခ်င္စိတ္ ေပါက္မိပါတယ္…..က်ေနာ္တေယာက္မွ မဟုတ္ပါဘူး….လူတိုင္းဟာ လည္း က်ေနာ္နဲ့ ခံစားခ်က္ျခင္း တူမယ္လုိ့ ယူဆမိပါတယ္။
~~~~ကြ်န္ေတာ္ စာကို ဖတ္ေနရတာ နည္းနည္းေတာ့ ပ်င္းလာမွာေပါ့ စာက ရွည္ေနတာကို အဲဒီေတာ့ လာဖတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အက်ိဳးရွိတာေလး တခုေလာက္ ေပးမွာ ေကာင္းမွာေပါ့….ဟုတ္တယ္မလား…အိမ္ကို လြမ္းတဲ့လူတုိင္း အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ကို လြမ္းတိုင္း ျပဳလုုပ္ေနႀက တစ္ခုကို ဖြင့္ခ် ျပျခင္းတယ္……အဲဒီတစ္ခု ကေတာ့ သီခ်င္း နာေထာင္ျခင္းပါ။ မိမိရဲ့ စိတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖာက္ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ့ ထင္ပါတယ္…အိမ္လြမ္း သီခ်င္းဆိုရင္ ပထမ ဆံုး နားထဲမွာ ႀကားေယာင္တာကေတာ့ ကို၀ိုင္၀ိုင္းရဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ…
~~~~~~~~~…….ေႀကကြဲရင္းနဲ့ ငိုရိုက္ခဲ့ ညေတြ…….~~~~~~~~
~~~~~~~~~~.………ဘယ္လုိ ေမ့ႏိုင္မလဲ…..~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~……….အိမ္မေပ်ာ္တဲ့ ညတိုင္း အေတြးမ်ားႏွင့္…….~~~~~~~~
~~~~~~~~…………. ငါ အိမ္ကို လြမ္းေနသူ……~~~~~~~~~~~~~~

ဒီသီခ်င္း စာသားေတြဟာ အရမ္း က်စ္လစ္ျပီး ေျပာင္ေျမာက္သလုိ …နားေထာင္ သူတိုင္း …အိမ္ကို တခါတည္း လြမ္းမိေစတဲ့ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ပါ…ေနာက္သီးခ်င္ တစ္ပုဒ္ ရိွိပါေသးတယ္…ကြယ္လြန္သြားျပီး ျဖစ္ေသာ ကိုထူးအိမ္သင္ရဲ့ သီခ်င္းတပုဒ္ပါ…
~~~~~~~~~~~~……….ရုိးသားတဲ့ အေမ အိမ္ ေလးနဲ့ေ၀းခဲ့ျပီးမိုု့ ……….
~~~~~~~~~~……….အိုး…..ဟို…..တခါခါ ျမင္ေယာက္ရင္……….
~~~~~~~~~~~~……….ကြ်န္ေတာ္အလုိလို ငိုခ်င္တယ္……….
~~~~~~~~~~……….အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္……….
~~~~~~~~~~~~……….ဟူး…ဟူး…ေႏြးေထြးဆံုး အေမ့အိမ္……….

ဒီသီခ်င္းေတြကို နားေထာင္ႀကည့္လုိုက္ပါ…အလြမ္းနည္းနည္းေတာ့ ေျပသြားမယ္ထင္တယ္…တခါတည္း အိမ္ကို ေျပးျပန္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားရင္ေတာ့ တာ၀န္မယူဘူးေပါ့ဗ်ာ…..ဟဲ…ဟဲ……ေနာက္တာပါ….လူတိုင္း အရြယ္ေရာက္လာျပီးဆိုတာနဲ့ အလုပ္ဆိုတဲ့ တာ၀န္ေတြကို ဖက္တြယ္ရင္ အိမ္ကိုစိတ္ေရာက္ေပးမယ့္ လူေတာ့ ဘယ္ေရာက္ႏုိင္မလဲ…တာ၀န္ေတြက ရွိေနေသးတာကို…. ျပန္ခ်င္ေပးမယ္လည္း……. အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ျပန္ႏုိင္က်မယ္မထင္ပါဘူး။
~~~~~~~~~~ကဲ့ဗ်ာ………ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အိမ္လြမ္းသူမ်ားအတြက္ အိမ္အလြမ္း သီခ်င္းေတြကို အစပ်ိဳးခဲ့ျပီးဗ်ာ။ အကယ္၍ …ကြ်န္ေတာ္စာ ေတြကို ဖတ္ျပီး အိမ္ကို လြမ္းျပီး မျပန္ႏိုင္တဲ့ လူမ်ားအတြက္ က်န္တဲ့ စာသားမ်ားကို အခန္းထဲမွာ …အကယ္၍ ဂစ္တာ ရွိလွ်င္ ဂစ္တာ ျဖင့္ စိတ္ရွိလက္ရွိ ေအာ္ဟစ္ ေပါက္ကြဲလိုက္ပါ……သူငယ္ခ်င္းတို့မွာ ရွိေနတဲ့ အိမ္အလြမ္း ဒီဂရီ ၅၀% ေလာက္ေျပေပါက္သြားလိမ့္မယ္လုိ့ထင္ပါတယ္…
~~~~~~~~{ စိတ္ရွိ လက္ရွိ ……အားရပါးရ….အသံကုန္ဟစ္ျပီး..လိမ္ေခါင္းပါ ထြက္ေအာင္ ေအာ္ဆိုလိုုက္ပါ……ေသခ်ာတယ္…သက္သာ သြားမွာပါ…သူငယ္ခ်င္း }
မွတ္ခ်က္ ။ ။ zox က အိမ္လြမ္းသူဆိုျပီး tag ထားလို့ ေရးလိုက္တာ ခင္ညွာ…အိမ္လြမ္းသူ ကိုေရးျခင္းေနတာ ႀကာပါျပီ…… အစက essay ေကာ ကဗ်ာေကာ ေရးမလုိ့ပဲ….ေနာက္မွ essay ပဲ ေရးျဖစ္တယ္….
နဂိုကတည္းက အိမ္လြမ္းတတ္သူကို zox က ဒုတ္နဲ့လာထိုးေတာ့္ ပိုျပီးေရးခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္…..ေရးရင္ ေရးရင္ မ်ားသြားတယ္ ဒါေတာင္ ေလွ်ာ့ျပီးေရးထားတာ …စိတ္ရွိလက္ရွိ ေရးလိုက္ရင္ ေနာက္ ထပ္ အမ်ားႀကီး ထပ္ရအံုးမွာဗ်ာ…..zox ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
!!!!!!!Zox ေရ………… ေနာက္တစ္ခါ ဒုတ္နဲ့လာမထိိုးနဲ့…..လွံန့ဲသာ လာထိုးလိုက္ တခါတည္း ကိစၥ ျပတ္သြားေအာင္လုိ့ .......!!!!!!@@

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဆံုး "မ"

                              အခ်စ္ဆံုး

 

"မ" နဲ့ ေ၀းေနရေအာင္

ဘယ္နတ္ဘုရားက

စစ္ေဆးေနတာလဲ……….?

ခြဲခြာျခင္း ………ေ၀းကြာျခင္း

ဆိုတာေတြကို အိပ္မက္ ထဲအထိပါ

မရွိေစရေအာင္

အရည္ေဖ်ာ္ျပီး

ေသာက္ပစ္လုိက္ခ်င္တယ္……………

 ခ်စ္ နဲ့ ေ၀းတဲ့အခ်ိန္မွာ

သတိရျခင္း မွတ္တမ္းတစ္ခု

ေမာင္ ျပဳစုထားတယ္……

ဖတ္ျခင္း ယူဖတ္ေလ

အလြမ္းေတြ ကူးစက္သြားရင္

တာ၀န္ မယူဘူးေနာ္…………….။  ။

ဒႆဂီရိ လက္သစ္

အလြမ္းေတြနဲ့

အိပ္ရာ ၀င္ခဲ့တယ္

အခ်စ္က ငါကို လာမႏုိးဘူး……..

ငါ့အတြက္ ေ၀ဒနာဟာ

နင့္အတြက္ ရယ္စရာ ျဖစ္ခဲ့တယ္

ငါအတြက္ ထာ၀ရဟာ

နင့္အတြက္ တဒဂၤျဖစ္ခဲ့တယ္…….

သံေယာဇဥ္ေရကို ေလာင္းျပီး

အခ်စ္သစ္ပင္ စိုက္ခဲ့ေပမယ္

ဥေပကၡာသီးေတြ သီးခဲ့ေတာ့

ငါတကယ္ ရင္နာတယ္…….

အက္ကြဲေနတဲ့အလြမ္းေတြကို

အစိမ္းခ်ဳပ္ဖုိ့

ေမ့ေဆး မလုိပါဘူး

မင္းရဲ့ အႀကည္တစ္ခ်က္နဲ့တင္

လံုေလာက္ပါျပီ………..

အခ်စ္ဆိုတာ

တစ္ဘ၀လံုး ရံုးနိမ့္မယ္လို့

ႀကိဳသိရင္ေတာင္

ေနာင္တ မရတဲ့ ႏွလံုးသားနဲ့

မိုက္မဲစြာ စီးဆင္းေနမယ့္ ျမစ္ပါ…………

အခုေတာ့

အခ်စ္နဲ့……………စ

အလြမ္းနဲ့……ဆံုး

ဒါ…….

အရံုးသမားရဲ့ နိဂုံးတဲ့လား……..?

ကိုးကား။ ။သိဂၤ ီႏြယ္ ၊ သတိုးႏြယ္

သံေယာဇဥ္ နိဒါန္း